Verkeersboetes en de fiscus
De ‘jacht’ is geopend op fraudeurs met de bijtelling voor privégebruik van de zakenauto. Bovendien zijn de boetes en naheffingen fors opgeschroefd. We maakten er eerder al melding van.
Die reportage kreeg een staartje. Met name omdat het Bureau Verkeershandhaving van het Openbaar Ministerie daarbij zeer stellig – maar achteraf niet juist – reageerde op onze vraag of verkeerscontroles door de Belastingdienst kunnen worden gebruikt.
“Dat zijn gescheiden trajecten,” zo noteerden we uit de mond van OM woordvoerder Boelhouwer. “En er ligt geen lijntje naar de belastingdienst.”
Wél een lijntje tussen fiscus en CJIB
In de praktijk blijkt dat echter iets minder helder te liggen dan ons bij die gelegenheid was verteld. Uit reacties van lezers werd immers al gauw duidelijk dat de belastingdienst wél gebruik maakt van informatie over bekeuringen om de keuze voor ‘nul bijtelling’ bij minder dan 500 privé-kilometers met de auto van de zaak te toetsen. Dat leverde in een aantal gevallen zelfs forse naheffingen op.
Alle aanleiding om dat maar eens terug te koppelen. Hoe zit dat nu precies?
Geconfronteerd met de reacties geeft Boelhouwer inderdaad toe dat de eerder gegeven informatie ‘onvolledig’ was.
“Bij navraag heb ik ontdekt dat het weliswaar niét zo is dat bijvoorbeeld de informatie van een trajectmeting door andere partijen gebruikt zou kunnen worden. En dat geldt dus ook voor onze controle-auto’s. Maar sinds anderhalf jaar ligt er volgens mijn informatie wel een lijntje tussen de belastingdienst en het CJIB.”
Big Brother?
Het Centraal Justitieel Incasso Bureau dus. Vooral bekend van automatisch thuisgestuurde bekeuringen. Met andere woorden: wie een overtreding begaat, brengt zichzelf feitelijk op de radar van de belastingdienst. Bijvoorbeeld als je te snel onder voornoemde trajectmeting door bent gereden. Of anderszins bent geflitst.
Hebben we hier te maken met een soort big-brother-is-watching-you-effect? Volgens persvoorlichter Marjan van Mierlo van het CJIB valt dat wel mee.
“Het is zeker niet zo dat er enorme bestanden worden uitgewisseld. Er wordt sowieso alleen op kenteken gewerkt en niet op naam. Wij krijgen van de belastingdienst periodiek een lijst met kentekens en halen die door ons systeem. De lijst gaat dan terug, verrijkt met onze gegevens.”
Over welke gegevens hebben we het dan? “Het kan gaan over wat wij noemen ‘Mulder’ – officieel de WAHV – en ‘transacties’. In het eerste geval heb je het zogezegd over reguliere bekeuringen, terwijl het bij een transactie over een zwaarder zaak gaat. Bijvoorbeeld wanneer er alcohol in het spel is. Hoe dan ook: de analyse van die gegevens gebeurt bij de belastingdienst. Locatie, tijdstip, dat soort zaken.”
Parkeerovertredingen
Uiteraard is het sowieso verstandiger om een eerlijke kilometerboekhouding te voeren, maar als we dan toch de puntjes op de i zetten, blijft de vraag hoe dat dan met parkeerovertredingen zit.
Het blijkt een tamelijk ingewikkelde kwestie. Niet betaald (of te weinig) op een betaalde parkeerplek in de stad? Bij die vorm van een ‘parkeerbon’ is er veelal sprake van een ‘naheffingsaanslag parkeerbelastingen’, zo lezen we op de gemeentelijke voorlichtingssite van Den Haag.
Maar parkeert u op een plek waar dat gewoon niet mag, dan wordt het een ander verhaal. Niet zelden wordt de auto weggesleept. En belangrijker in dit verband: bij een dergelijke parkeerovertreding wordt een bekeuring uitgeschreven. Officieel: een aankondiging of kennisgeving van beschikking. En die loopt dus wél via Leeuwarden. Het CJIB. En die valt, zo meldt men daar, weer wel onder ‘Mulder’.
